Դատարկացնդաբանություններ (c)

Հեչ չէի մտածի, որ ռեցեդիվիստի տեսք ունեմ։ Պարզվումա, որ ունեմ։ ։Դ

Մի քանի օր առաջ ժամը 20-ի կողմերը գնում եմ մեր մութ փողոցով։ Քանի որ ուշանում էի, քայլում էի մաքսիմալ հնարավոր քայլելու արագությամբ։ Գրպանումս զնզնգում էին բանալիները։ Ինձանից բավական առաջ քայլում էր մի աղջիկ (կամ կին)։ Դե քանի որ իմ արագությունը շատ ավելի մեծ էր իր արագությունից, տարածությունը բավական արագ փոքրանում էր։ Երբ մնացել էր մոտ հինգ մետր, աղջիկը կտրուկ շրջվեց, ու կասկածանքով ոտքից գլուխ ինձ scan արեց։ ։Դ Ու հենց այն պահին որ ինքը ինձ նայեց ինձ թվաց որ գրպանումս հեռախոսս թպրտաց ու ես քայլերս դանդաղացրի, որ տեսնեմ իրականում զանգ էր թե ոչ։ Նրան թվաց, որ ես կանգնեցի որովհետև ինքը ինձ նայեց։ Հետ շրջվեց ու ևս 2 քայլ դնելուց հետո (անալիզ էր անում, վտանգավորության աստիճանը որոշելու համար) սկսեց վազել իր մաքսիմալ արագությամբ։ Դե իրեն թվում էր որ լույսից արագ էր վազում, բայց իրականում ոնց որ беговая дорожкаյի վրա վազեր ։Դ Հիմա հո չեմ հռհռում ամբողջ փողոցով մեկ։ Տենց վազեց մի 200 մետր մտավ մի հատ խանութ։ Ափսոս ուշանում էի, թե չէ գնայի ես ալ կողքը կանգնեի նայեի վախեցած դեմքին ։Դ

Հ.Գ. Համել երևի էտքան էլ ռեզեդեվիստ չեմ, որ մենակ փախավ առանց «Օգնեեեեեք» գոռալու։ ։Դ

Ոնց որ ասում են։ Բարև Ձեզ։ Հազիվ կարողացել էի այնպես հաշվարկել, որ տանից դուրս գալուց ուր որ պիտի հասնեի Չուշանայի, հասնեի ճիշտ ժամանակին։ Այն էլ աչքիս կսկսեմ ամեն տեղից էլի ուշանալ։ Այսօրվանից փակել են Սարալանջի կոչվող փողոցի մի հատվածը(Մանումենտի դիք) թողել են մի գիծ դեպի վերև մի գիծ ներքև։ Որպեսզի տարածքին մոտեցող կամազները կանգնեն։ ։((((( Ու այդտեղ աչքիս մշտական խցանումա լինելու ։(((((((
Օֆ դե ինչեն սարքելու .... Էլի հերթական անճոռնի անճաշակ օբյեկտը ...
Ու կատաղում եմ նրանից, որ նորմալ երկրներում տենց բաները անում են գիշերը, որ երթևեկությունը չխաթարվի։ Իսկ ստեղ ումա հետաքրքրում ժամերով մարդիկ խցանման մեջ կմնան, չեն մնա, թքած ունեն։ Կարևորը Օբեկտը շուտ սարքվի։
Նեռվերս նենցա խառնվել իրար, որ էլ չասած։

Էհ, Կսովորե՞մ ես վերջապես անկապ ժամանակ չծախսել։ Ամբողջ օրվա մեջ մի բան չեմ սովորում, մի բան չեմ անում։ Ամբախ-զամբախ անցկացնում, քնում, մյուս օրը վերեմ կենում էլի նույնը։ Ամեն օր որոշում եմ, որ վաղվանից էլ տենց չեմ անի բայց էլի նույն բանը։ Որոշում եմ գնամ տուն դաս անեմ, գնում եմ տուն չեմ էլ հասկանում թե ոնց էտ մի քանի ժամը անցնումա գալիս եմ գործի (ճիշտը որ ասեմ, առանձնապես դաս անելու հավես էլ չկա), բայց մեկա պիտի սովորվի։ Լավ, Գալիս եմ գործի ու 4 ժամ կատարյալ էշությամբ եմ զբաղվում։ Բացարձակապես ոչ մի օգտակար բան։ Որոշել եմ իբր ծրագրավորում կարդամ։ Առռռհա քեզ կկարդաս։ Ոչ մի տող։ Գալիս եմ մինչև էսկոմ մինչև էնկողմ դառնումա 11-ը։ Էտէլ նայում եմ 11-նա ասում եմ մի ժամից գնում եմ էլ ոչ մի նոր բան չեմ սկսում։ Ու տենց օր օրի վրա անցնումա։ Բայց ախր ես լրիվ ուրիշ մտքերով էի սկսում նոր տարին։ Չէ մի բան պետքա անել։ սենց բառադի չի լինի ապրել։ Աջքիս վաղվանից, ոչ մի ֆոռում, ոչ մի ԱյՍիՔյու, ոչ մի անկապ էջ։ Շատ դաժանա չէ՞։ Այստեղ ոմանք մտածեցին, որ լավ գոնե ԱյՍիՔյուն կթողնեմ, բայց ոոոոոոոոչ։ Ոչինչ մազոխիզմը Էս վերջերս հաճախա ինձ այցելում։ Նենց որ իրար հետ ախպերություն կանենք երևի։ Տեսնենք ինչքան կտևեմ սենց։

Վաղը վերջում լավ մի 20 րոպե կպահեմ ռեփորթ կգրեմ։